W nurcie aleatorycznym  przewija się idea gry, która w procesie komponowania dzieła może zaistnieć w dwojaki sposób: 1) realny, kiedy to sposób tworzenia polega na użyciu mechanizmów losowych, a rezultatem jest dzieło będące układem zamkniętym, niezmiennym w kolejnych wykonaniach, 2) myślowy, konceptualny, kiedy kompozytor programuje grę między nim samym a odtwórcą, a niekiedy także odbiorcą; realna gra odbywa się dopiero w kolejnych realizacjach utworu i ma związek z koncepcją dzieła otwartego.

Jadwiga Paja-Stach, Dzieła otwarte w twórczości kompozytorów XX wieku, s. 39-40

 

Reklamy